سلام
من صبح بعد از بازگشت از شهر زیبای تبریز کامتنی اینجا گذاشتم که فکر کنم به خاطر مشکلات قطع و وصل وبلاگ منتشر نشد.
خوشبختانه بعد از مدتها انتظار زادگاه خانم دکتر فرزان و خانه ی ایشان را از نزدیک دیدم و خیلی ذوق زده شده بودم که چنین برنامه ای را تدارک دیدم.
یکی از بهترین سفرهایم را تجربه کردم. در شهری که ظاهرا مبدا اولین های زیادی بوده است. شهر زینب پاشا و ستارخان و علامه طباطبایی و علامه جعفری. شهر بازار بزرگ که همه چیز در آن یافت می شود. شهر فرشها و تابلوفرش های اصیل و تک. شهر مردمان با غیرت و حامی تراکتور سازی :)
تقریبا فرصت شد عموم جاذبه های درون شهر مخصوصا شاه گؤلی را دیدن کنم. حیف که جاهای زیادی را نشد و وسیله نبود.
نمی دانم چرا اینبار این همه خوش گذشت!!! ولی هوای عالی این روزها از شمال هم زنده تر بود. مردم مهربانش همیشه راهنمایی می کردند و هزاران خاطره خوش دیگر
دوست دارم خاطرات هر چند کوتاه را در این باب با عکس ها در این وبلاگ منتشر کنم و امیدوارم سر فرصت بتوانم دیده ها را بنویسم تا برا دیگران که نرفته اند هم کارآمد شود.
در کل از خانم دکتر بسیار ممنونم که محرکی برای رفتن به این سفر بودند و امیدوارم دوباره بتوانم به آن شهر زیبا سفر کنم.
نکته ی جالب شهر تبریز این بود که تبریز:
شهریست پر ظریفان وز هر طرف نگاری :)
و ختم کلام اینکه
یاشاسین آذربایجان