در وبلاگ انگلیسی ام یک مطلب در مورد زینب پاشا منتشر کرده ام. در این یادداشت همچنین در مورد موزه ی مشروطه و مجسمه های آن نوشته ام. به مجسمه ی جوان آمریکایی در این موزه نیز اشاره کرده ام. همچنین مطلب دیگری در مورد پل آجی چای نوشته ام. دیدم که زیاد در مورد پل ها در این وبلاگ می نویسم. این جمله ی معروف یادم افتاد:

Build bridges instead of walls and you will have a friend

آن را شعار وبلاگ انگلیسی ام ساختم. پلی بین فرهنگ ها و تمدن ها. لطفا این مطالب را به اشتراک بگذارید.

داشتم با خودم فکر می کنم عزم جزم کردن برای جذب توریست بین المللی همتی بالا می خواهد. از آدم "شُل" بر نمی آید. همتی پولادین می خواهد. ستارخان و زینب پاشای قرن بیست و یکمی می خواهد. چالش هایش فراوانند. خیلی ها سنگ خواهند انداخت. در ابتدای راه خیلی ها راه تمسخر پیش خواهند گرفت. شخص با همت و اعتماد به نفس بالا می خواهد. از آدم های دهن بین بر نمی آید. ستارخانی و زینب پاشایی می خواهد که موجی ایجاد کند. وقتی که موج ایجاد شد آن وقت "مد" می شود و همان آدم های دهن بین و آدم های شل هم دنبالش راه می افتند. وقتی قطار پیش رفت سنگ اندازها جا می مانند! همان هایی هم که راه تمسخر پیش می گرفتند خواهند گفت از اولش ایده ی ما بود!!

الغرض! می دانم دیر یا زود این زینب پاشاها و ستارخان های قرن بیست ویکم از راه خواهند رسید و برای جذب توریسم تبریز همت خواهند گماشت. اما دو نکته را می خواهم یاد آور شوم. یکی آن که بهتر است اید "دیر یا زود" دیر نشود!! الان بهترین زمان است برای شروع به این کار. جو جامعه مستعد برای پذیرش آن است. چند ماه دیگر شاید مسایل دیگری پیش بیاید که حال و حوصله ای برای این بحث ها نماند. اما الان اگر شروع کنیم تا چند ماه بعد ذهنیت عمومی آماده می شود و این کوشش میوه های اولیه خود را می دهد. پس از آن چه که از دستمان بر می آید دریغ نکنیم. هر چه زودتر این قطار به راه بیافتد و سرعت گیرد زودتر به مقصد می رسیم.

باز هم تاکید می کنم. اگر برای تبریزگردی فعالیتی را شروع کردید وقت خود را با دهن به دهن گذاشتن با کسانی که می خواهند شما را از ادامه ی راه منصرف کنند تلف نکنید. هز چه آن ها سنگ بیشتر می پرانند شما سرعت را بیشتر کنید تا جا بمانند.