گاهي برخي از بزرگان برمي گردند و حرف هاي حقي مي زنند كه كسي كه آنها را از نزديك نمي شناسد از شجاعت و صراحتشان انگشت به دهان مي ماند! خوبه! بذاريم گفتني ها را بگويند. اما زياد هيجان زده نشويم! اونها كه اين حرف ها را مي زنند اگر به دردسر بيافتند ده ها اهرم در دست دارند كه به مدد آنها از دردسر خلاصي يابند. من و شما از اين اهرم ها در دست نداريم.

بهتره جو زده نشويم. چه بسا اگر من و شما به خطر بيافتيم همين بزرگان مظهر شجاعت و حق گويي ما را در بازي شطرنج خود مانند مهره ي سرباز بي ارزش فدا مي كنند كه حركتي به جلو كرده باشند. اغلب اين بزرگان شجاع و حق گو دانشجو پست-داك و استاد جوان را چيزي در همين رديف مي بينند: مهره اي در بازي كه به راحتي مي توان آن را براي اهداف بالاتر قرباني كرد. مطمئن باشيد اگر فدا كردن يك دانشجو براي آنها مثل آب خوردن نبود اين همه بي پروا سخن گفتن  از آنها برنمي آمد.