۱) اول خودتان را معرفی کنید.

۲) چند بار تشکر کنید با لحنی که می دانید وقت طرف ارزشمند است.

۳) اگر شما برای استخدام نامه می فرستید اشکالی ندارد که در مورد در آمد صراحتا بپرسید. ولی اگر آن  شخص در استخدام شما نقشی ندارد ومثلا یک دانشجو یا پست-داک که شما می خواهید از او اطلاعاتی در زمینه ی آینده ی شغلی بگیرید نباید صراحتا از او در مورد درآمد سئوالی کنید. وقتی از او این سئوال را می کنید مانند آن است که از او می پرسی چه قدر در آمد داری که سئوال چندان مناسبی در کشورهای غربی- وهچنین در بین طبقه ی چند نسل پشت سرهم تحصیلکرده ی ایرانی- حساب نمی شود. یک مقدار بپیچانید و همان سئوال را بپرسید. یک چیزی شبیه این:

I would really appreciate some tentative information regarding  payment, living conditions and
prospects of finding a post-doc and/or a permanent position.
هرگز گمان نکنید که اگر او ایرانی یا هندی مقیم خارج باشد خیلی نباید در قید این مسایل باشید. هندی ها و ایرانی ها یی که در خارج زندگی می کنند بیش از خود غربی ها به مسایلی از این قبیل حساس هستند و اگر فکر کنند یکی دارد در مورد درآمدشان  سئوال مستقیمی می کند ممکن است از دست او عصبانی شوند و بد جور برخورد کنند.

۴)   تنبلی نکنید و کلمات را کامل بنویسید. از این چیزهایی که در اس-ام-اس هایتان استفاده می کنید  در ای-میل رسمی استفاده نکنید. مثلا در اس-ام-اس ها به جای youجوان ها می نویسند uیا به جای areمی نویسند r. در یک نامه ی رسمی اگر بخواهید از این جنگولک بازی ها بکنید کسی برای شما وقتی نمی گذارد. با خودش می گوید این یارو آن قدر برایش مهم نبوده که به خودش زحمت دهد که کامل بنویسد من چرا وقت کاری ام را که این همه برای من مهم است صرف پاسخ دادن به سئوال های این بکنم؟

5) حرف اول جمله را بزرگ بنویسید. "آی" به معنای من را هم همین طور. گرامری که در مدرسه آموختید تنها برای تست زدن در کنکور نبود! برای استفاده در نامه هایتان هم بود. همه ی آن قوانین نگارش را رعایت کنید. آن همه وقت گذاشتید و یادشان گرفتید. حالا چرا استفاده نمی کنی؟!. خیال نکنید مهم نیست. اتفاقا خیلی هم مهم هست. اگر آن آیین نگارش را رعایت نکنید آدم لاابالی ای در زندگی حرفه ای به نظر می آیید که کسی نامه ها یتان را جدی نمی گیرد.  به علاوه علامت گذاری و رعایت قوانین مربوط به ویرگول و نقطه و.... هم خیلی مهم هستند. اگر قوانین آن را بلد نیستید از این سایت می توانید آنها را بیاموزید. سایت های خیلی زیادی هستند که این جور چیزها را آموزش می دهند.

همین چیزهای کوچک در موفقیت کاری و تحصیلی شما می تواند یک عالمه تفاوت ایجاد کند.

پی نوشت:

 اگر هم دریافت کننده ی نامه ایرانی باشد از فینگلیش به شدت بپرهیزید. یا انگلیسی بنویسید یا اگر به فارسی می نویسید  با فونت فارسی بنگارید.  جالب آن که اکثر نامه های فینگلیش که از دانشجو ها دریافت می کنم (که بسیار عصبانی کننده اند) با ادبیات قاجاری و از جنسی است که من احساس می کنم  قصد دارد با چند تعریف بیجا و بیش از اندازه مرا "خر"  کند. باخود می گویم اگر واقعا برایم ارزش قایل بود (که نیست)  به جای خر فرض کردن من و هندوانه زیر بغلم دادن  یک کمی به خودش زحمت می داد و به جای فینگلیش با فونت فارسی می نوشت.